علت اصلی اینکه نام این جزیره کیش لقب گرفت، به خاطر این است که در لهجه محلی به کانال عمیقی که مکان خروج آب از قنات باشد کیش می گویند و چون این جزیره تنها جزیره در خلیج فارس است که دارای قنات آب شیرین است بنابراین نام آن کیش لقب گرفت. محلی ها به این جزیره قیص می گویند.
اسناد نشان می دهد که کیش از دیرباز و از زمان هخامنشیان و پیش تر در اختیار ایرانیان بوده است تا اینکه با گسترش اسلام در ایران در زمانه امویان به دست اعراب افتاد و تا زمان به قدرت رسیدن آل بویه در دست اعراب ماند. عصر طلایی قدیم کیش برمیگردد به زمان سلجوقیان که به بزرگترین مکان تجاری در خلیج فارس تبدیل شد. در این زمان قیاصره در کیش از راه دزدی دریایی و چپاول اموال به قدرت رسیدند که از نسل شخصی به نام قیص می باشند. در سال های بین ۹۱۲ تا ۱۰۳۱ جزیره کیش به دست پرتقالی ها افتاد و بعد از آن در زمان شاه عباس صفوی دوباره کیش پس گرفته شد و مهر ایرانی بودن تا کنون بر روی آن خورده است.
عصر طلایی جزیره کیش برمی گردد به سفر یک هیئت ایرانی که در سال ۱۳۴۹ به جزیره سفر کردن و با توجه به استعداد بلقوه آن در زمینه توریستی از جمله آب های زلال و صخره های مرجانی و ویژگی های طبیعی به عنوان مرکز توریستی انتخاب شد. جزیره کیش در سال ۱۳۶۱ به نخستسن منطقه تجاری توریستی کشور انتخاب شد.
این جزیره امروزه پذیرای میلیون ها گردشگر از سراسر دنیاست . در ایران بیشترین گردشگر در قالب تور کیش با توجه به ارزانی آن به جزیره سفر می کنند.